เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...
เย็นวันนึงของเช้าวันเสาร์..(ตกลงมันจะเช้า หรือ เย็นวะนี่ -*-)
วันนั้นเป็นวันดีวันหนึ่ง ใน 365 วัน ของผม..
คือ...
เป็นวันที่..
ผมไม่มีอะไรทำ..(มันดีตรงนี้นี่เอง)
ผมจึง..
เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อจะเล่นเนทดูเวบไซร้...(มันอะไรจะไซร้ ขนาดนั้น..เวบโป๊ แน่เลย ไอ้มักนี่ 5555+)
แล้วมันก็ขึ้น..เวิร์ลวายเวบ ดอท กูเกิ้ล ดอท คอม...
( นั่น โฆษณาเวบให้เค้าแหล่ะ ขอเปอร์เซ็นผมด้วยน๊า)
แล้วไม่รู้..
อะไรดลใจ...
ให้บรรจงพิมพ์..ชื่อเวบที่อยากค้นหา..
ด้วยโสตประสาทที่สั่งการลงไปยังมืออวบอิ่มทั้งสองข้าง...
ผมพิมพ์เสิร์ชในกูเกิ้ลว่า..
บ้า..
นั่น เอาแล้วไง...
แล้วทันใดนั้น !!!
สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น..
ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...
นี่เองสิ่งที่ค้นหามานาน...
ว้าวววววววววววววววววววววว ว่าวววววววววววว ว่าว...??
น้องเบียร์บูดดดดดดดดดดดดด....
ตั้งแต่นั้นมา ผมเสพมันอย่างเมามันส์...
วันไหนที่ไมได้เสพอาการ ของผมจะคลุ้มคลั่ง น้ำลายยืด ตาขวาง ขนงอกออกตามลำตัว..-*- เย้ยยย..ไม่ใช่แล้ว..ยังไม่คืนวันเพ็ญเดือนสิบสอง หมาก็นอนเต็มตลิ่ง เราทั้งหลายชายหญิง สนุกกันจริงว่ายน้ำเก็บเงินในกระทง..??
ผมไปหาหมอสูติ ที่โรงบาลยันฮิ อยู่บ่อยๆ..(ไปทำไมว่ะ)
นั่นสิ ผมไปทำไม (ไอ้บ้านี่คุยกับตัวเองรู้เรื่องด้วย -*-)
หมอสู : เจ้าเป็นอะไรตาย
มักเจ้า : "เห้ยยย ไม่ใช่ ยังไม่ต๊ายยย.." (แอบทำเสียงเลียนแบบถั่วแระ เชิญยิ้ม)
หมอสู : "แล้วมาหาหมอทำหอก อะไร ห๊า.." (อันนี้หมอพูดในใจ)
หมอสู : "คุณเป็นอะไรเหรอ เล่าหั้ยหมา เอ้ย หมอฟังซิ.."
มักเจ้า : "เออ คือว่า ผมไปติดสารระรวยระริน ชนิดรุนแรงมาครับ เป็นสารเสพติดประเภท B อยู่ในจำพวกของสารเสพติดสงวนคุ้มครอง" ( มันมีด้วยเหรอว่ะ)
หมอสู : "อื่ม หมอเข้าใจนะ"
มักเจ้า : "เห้ยยย มันเข้าใจได้ยังไงว่ะ" (แอบพูดในใจ)
หมอสู : เอาอย่างนี้แล้วกัน พรุ่งนี้คุณลองไปหาไอ้ที่ว่านั่น มาให้หมอลองเอาไปตรวจดูนะ แล้วจะนัดมาตรวจร่างกายใหม่วันพุธหน้านะ
มักเจ้า : "ครับ" ผมตอบรับทราบ
และแล้ววันรุ่งขึ้น ผมเอาไอ้ที่ว่ามาให้คุณหมอ เพื่อเอาไปตรวจสาเหตุของโรค
เวลาผ่านไปไวเหมือน Go หก ~~!!
ผมกลับมาอีกครั้งที่โรงบาลยันฮิ
มักเจ้า : "ผมมาพบหมอสู ครับ ไม่ทราบว่าอยู่ไหมครับ"
พญาบาน: "อ๋อ ไม่ทราบว่านัดไว้ไหมค่ะ"
มักเจ้า : "นัดไว้ครับ"
พญาบาน: "คือว่า...เออ.."
มักเจ้า : "ทำไมเหรอครับ คุณหมอไม่ว่างเหรอครับ"
พญาบาน: "เปล่าค่ะ...เออ...คือว่า..."
มักเจ้า : "คือว่า คือว่า อะไรอยู่นั่นละครับ มีอะไรก็พูดมาสิ"
พญาบาน: "คุณลองมองไปที่ห้องนั่นสิค่ะ"
ป้ายหน้าห้องเขียนไว้ว่า..
ห้องจิตแพทย์ หมอแย๊ก
มักเจ้า : "เฮ้ยยยย หมอสู"
พญาบาน: "ค่ะ...แกมารอคิวนานแล้วนะค่ะ หลังจากที่คุณเอาไอ้อย่างว่ามาให้แกไปตรวจแกก็สติแตกเพี้ยนไปตั้งแต่วันนั้นแหล่ะค่ะ..."
มักเจ้า : "เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย...ไม่นะ"
แด่วีรบุรุษ ชื่อนายฟัก ผู้จุดปลากราย ให้กับนักเขี่ย บ้านนอกอย่างผม
ขอบคุณจากใจครับ ^__^